شیوه های ارزشگذاری

بهترین و شاید کم هزینه ترین اطلاعات برای سرمایه گذاران بالقوه، اطلاعات موجود در گزارش های مالی  است ولی برای سرمایه گذاران  سوالاتی در مورد این گزارش ها مطرح است “چگونه اطلاعات موجود در گزارش های مالی مورد پردازش قرار دهند؟ آیا این گزارش­ها تمام اطلاعات مرتبط با شرکت را منعکس نموده است ؟ چه بسا ارزشگذاری شرکت بسیار وابسته به  اطلاعاتی است که از طریق داده های حسابداری، استخراج  می گردد. بحث ارزشگذاری در حسابداری نیز مطرح است، زیرا حسابداری برای انتقال اطلاعات از زبان و رویه های ارزشگذاری (تعیین ارزش) استفاده می کند.

گزارش های مالی را استفاده کنیم یا خیر؟

البته انتقادهای وارده به معنای عدم استفاده از اطلاعات گزارش­های مالی شرکت ها نیست، بلکه از داده های حسابداری مالی می توان به عنوان یک تکیه گاه استفاده نمود و این تکیه گاه را بر اساس سایر اطلاعات سرمایه گذار، از منابع دیگری نظیر ساختارصنعت، اطلاعات مالی بنگاه های مشابه و…،  استخراج می­کند،  تعدیل نمود. گزارش­های حسابداری مالی دارای اطلاعاتی با کیفیت های متغیر هستند و حسابداری گاهی اوقات مورد تردید قرار می گیرد، اما اطلاعاتی که این نوع گزارش­ها دارند نسبتا ثابت است و بر پایه اصول حسابداری که اطلاعات فرضی را مورد توجه قرار نمی دهند، مورد حسابرسی واقع می شوند. بنابراین زمانی که تحلیل گر، کیفیت اطلاعات گزارش­های مالی را بررسی کرده و آن اطلاعات را بر پایه کیفیت مشاهده شده سازماندهی می کند، جایگاه خوبی برای آغاز ارزشگذاری و ارزیابی شرکت است.

یک مثال ساده برای تعیین ارزش شرکت مبتنی بر اطلاعات مالی

به طور مثال از جمله اطلاعاتی که از گزارش­های مالی قابل استخراج است، دو عدد خلاصه شده (اما دارای بار مفهومی بسیار بالا است)، ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام و سود خالص است. ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام خط آخر ترازنامه و سود خالص خط آخر صورت سود و زیان که تحلیل گر می تواند بر پایه این اعداد خلاصه شده نمای ارزشگذاری را به این صورت بیان نماید :

ارزش شرکت = معیار انتخابی+ ارزش مازاد 

با توجه به معادله بالا، معیار انتخابی را می توان ارزش حقوق صاحبان سهام یا سود خالص و ارزش مازاد را می توان ارزش افزوده بازار، قیمت سهام به ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام یا قیمت سهام به سود خالص انتخاب کرد و نسبت به تعدیل تکیه گاه انتخابی از صورتهای مالی  اقدام نمود. اما باز این سوال مطرح است،” که از چه  شیوه ای برای محاسبه ارزش مازاد استفاده کنیم وکدام روش دارای مزایای بیشتری است ؟”جهت پی بردن به عامل ها ی ارزش  باید در ابتدا به سوالات دیگری پاسخ دهیم که سرمایه گذاران چه دیدگاهی دارند وافق دیدآنها چگونه است(بلند مدت یا کوتاه مدت) و چه دلیلی  برای ارزیابی دارند ؟ عواملی که به طور اعم یا اخص بر ارزیابی  تاثیر گذاراند،کدامند؟ جهت پاسخگویی به سوال های فوق، اول عوامل ارزشیابی را طبقه بندی کرده و سپس باتوجه هدف ارزشیابی، عوامل تاثیر گذار بر ارزشیابی  را مطرح می کنیم.

چه شیوه هایی برای ارزشگذاری شرکت ها وجود دارند؟

ارزشگذاری

روش های بسیاری برای تعیین ارزش شرکت تعیین شده، اما یک مدل ارزیابی کاربردی که در افق زمانی محدود، دارای اعتبار بوده و هزینه اجرای آن را پوشش دهد، وجود نداشته و در صورت به کارگیری، مرتبط به یک صنعت یا شرایط خاصی است که، از ویژگی مقبولیت عام در افق بلند مدت بر خوردار نیست.  اغلب این روش ها به تصمیم های آینده، ساختار و جریان های نقدی آزاد ارجاع شده  و متناسب با میزان عدم قطعیت، با این فرض که ارزش فعلی از ارزش در آینده بیشتر است صورت می گیرد. سه رویکرد متداول ترازنامه ای، سود و زیانیو  استفاده از داده های بازار  برای ارزشگذاری توسط محققین مطرح شده است و رویکرد چهارمی که از آن به عنوان رویکرد قرن جدید بعد از اعمالی نظریه بازی ها مورد توجه قرار گرفت، این رویکرد به نام رویکرد بی نظمی ( پویایی خطی و غیر خطی ) است.

۱- ارزشگذاری مبتنی بر تعیین بهای تمام شده( رویکرد ترازنامه ای)

در این روش بهای جایگزینی یک دارایی (با توان خدمت دهی مشابه) با توجه به اطلاعات بازار تعیین می شود. سرمایه گذار در این روش نمی تواند یا برای او امکان  پذیر نمی باشد که تمام ارزش های نامشهود مرتبط با  شروع فعالیت شرکت را بر آورد  نماید. این مهم باعث شده که این روش مورد استفاده قرار نگیرد .‌ در این روش برای ارزشیابی، به ترازنامه رجوع  می شود  و  طبعاً، ارزش از نقطه نظری ‌ایستا تعیین می گردد و تکامل یا رشد تدریجی آتی شرکت و ارزش فعل  فرصت های آن را در نظر نمی‌آورد.  همچنین عواملی چون وضعیت کنونی صنعت ،  منابع انسانی و مشکلات سازمانی و قراردادهای ضمنی (در ارزش تأثیر گذار هستند)، مورد توجه قرار نمی دهد، زیرا ‌این موارد در صورتهای مالی حسابداری ظاهر نمی‌شوند. در حقیقت طرفداران ‌این روش بر‌این باورند که قیمت سهام شرکت از مجموع قیمت اجزاء دارایی­های آن از قبیل زمین، ساختمان، تأسیسات و ماشین آلات…  پس از کسر بدهی‌ها بدست می‌آید. رویکرد بهای جایگزینی در دهه اخیر  مجدد، مورد استقبال قرار گرفته بطوری­که، یکی از معیارهای مهم ارزیابی عملکرد شرکت‌ها نسبت Q  توبین می‌باشد.

۲- روش سود – زیانی در ارزشگذاری شرکت 

بادر نظر گرفتن عایدات آتی توسط بر آورد ارزش فعل سودها یا جریان های نقدی آتی دریک نرخ تنزیل منطقی حاصل  می گردد که دونوع رویکرد درآمدی را شناسایی می گردد

  • رویکردهای یک دوره ای : استفاده از اطلاعات یک دوره مالی به مانند، سرمایه ای کردن سود سهام
  • رویکردهای چندین دوره ای  : استفاده از اطلاعات چندین دوره مالی به مانند، تنزیل جریان های نقدی یا عایدات آتی

مزیت اصلی این روش شناسایی ارزش منصفانه بر مبنای بهای بازار ونیز انتظارات از عملکرد خاص اقتصادی آینده شرکت است. برخلاف شیوه ترازنامه‌ای، براساس صورت سود وزیان شرکت بنا شده‌اند.که در پی تعیین ارزش براساس میزان درآمدها، فروش و یا سایر شاخص های سود-زیانی است. بنابراین‌ قیمت سهام معادل با ضریبی از درآمدها است. طرفداران‌این روش بر‌این باورند که با توجه به عمر نامعین شرکتها، ارزش سهام یک شرکت برابر ارزش فعلی عایدات آتی آن است.

 

۳- رویکرد اطلاعات بازار در ارزشگذاری شرکت

در این روش، ارزشیابی  بر مبنای مقایسه واحد تجاری در بین  با شرکت های مشابه یا هم صنعت  صورت می گیرد،که  ارزشیابی را می توان به ترتیب زیر اعمال کرد.

الف ) مقایسه عملیات  و مقایسه دارایی ها با ارزش های مشابه بازار.

ب ) برآوردجریان های نهاده ها- ستانده های آتی

ج ) بررسی پیمان های واحد تجاری، توافق یا تفاهم نامه های طرفین معامله با واحد تجاری،  تعیین ارزش آنها و اثری خلق ارزش برای واحد تجاری دارد .

۴- ارزشگذاری شرکت مبتنی بر رویکرد بی نظمی

 بیشتر از روش های ریاضی سری زمانی استفاده می شود و نظریه گام تصادفی را نقض می کند. در این نظریه قادر به تفکیک اقلام تصادفی و از فرآیند خطی و غیر خطی است. در این روش در ابتدا سعی بر تعیین و پیش بینی عوامل تاثیر گذار بر ارزش است و سپس به مدل سازی این متغیر های می شود و سعی برآن است تاثیر های خطی، تصادفی و آشوب گونه تفکیک شود تا تحلیلگر یا سرمایه گذار بتواند این اقلام را تفسیر کند، از جمله  روش های غیر خطی، شبکه های عصبی است  زیرا شبکه های عصبی قادرند طرح های غیر خطی در بین متغیر های ورودی و نتایج حاصله ( ستانده ) مدل سازی کنند .

 

Rating: 5.0/5. From 1 vote.
Please wait...